نقد و نظرات ۲

آرشیو اسناد سازمان وحدت کمونیستی

Rektangel med rundade hörn:        جنگ ایران وعراق و مواضع سازمانهای سیاسی

سرنگونی قهرآمیز رژیم اسلامی

Textruta: به تفکر و مشی سازمان چریکهای فدائی خلق

English

تماس با ما

نشریات

نقد ونطرات

آثار منتشره

جانباختگان

تاریخچه

Textruta: دو بینش در حزب کمونیست ایران 
Rektangel med rundade hörn:        
Textruta: نقد نظرات اتحاد مبارزان کمونیست 
Rektangel med rundade hörn:        
Textruta:

نقد متقابل سازمان وحدت کمونیستی

و حزب کمونیست ایران

Textruta: پیرامون تئوری انقلاب
Textruta: نقدنظرات کومله قطعنامه های کنگره Textruta: وحدت کمونیستی و اندرزهای لیبرالی 
Textruta: درگیری های مسلحانه حزب دموکرات و کومه له به نفع کیست؟ 
Textruta: کالبد شکافی "حزب کمونیست ایران " 
Textruta: وحدت کمونیستی و جنگ داخلی در کردستان 
Textruta: مباحثی با » حزب کمونیست ایران«
Textruta: در نقد وحدت کمونیستی: آناتومی لیبرالیسم چپ در ایران
Textruta: » حزب کمونیست ایران«   یا  » حزب کمونیست« امک؟
Textruta: ملاقات سه جانبه با وحدت کمونیستی و  راه کارگر 
Textruta: گزارش به کمیته مرکزی حزب کمونیست ایران

نقد ونطرات

مقالات

نخست

Rektangel med rundade hörn:         فدائیان خلق آغاز نهائی یک سقوط 
Textruta: در حاشیه مذاکرات فدائیان خلق با بهشتی 
Textruta:

نقد سازمان فدائیان

 

Textruta: "...در اینجا قصدمان تکرار مطالب گذشته نیست بلکه بازکردن مسئله از زاویۀ دیگر و نشان دادن روندیست که به انشعاب اخیر منجر شده است. در این رابطه مهمترین مشخصه سچفخا نداشتن انسجام نظری است. این مسئله از همان آغاز حرکت بخوبی مشهود بود. از همان آغاز گرایشات مختلف نظری در این سازمان گرد آمدند مهمترین ادبیات سیاسی این سازمان در مرحله آغازین، نوشته‌های رفقای شهید، پویان، احمد‌زاده و صفائی فراهانی بود. هر چند ــ همین ــ رفقا بدرستی به ضرورت مبارزه مسلحانه علیه رژیم شاه پی‌برده بودند، معذا برای رسیدن به این نتیجه‌گیری مشترک مسیرهای متفاوتی طی شده بود. رفقا در این نوشته‌ها برداشتهای مختلفی از مفهوم مبارزه مسلحانه ارائه میدادند. آن‌چه رفیق فراهانی تئوری کانون شورشی می‌نامید. رفیق احمدزاده تاکتیکی برای ایجاد جبهه خلق می‌دانست. و از آن فراتر در تئوریهای رفیق پویان تاکتیکی در راه ایجاد حزب طبقه کارگر بود. هرچند در آغاز این مسئله طبیعی بنظر می‌رسید ولی هیچگاه کوشش سازمان یافته‌ای در جهت بر طرف کردن این نقیصه و ایجاد یک تجانس نظری انجام نگرفت. در نزد رفقای اولیه سازمان پراگماتیسم ــ انجام مبارزه مسلحانه ــ بر تکامل تئوری حاکم بر عمل ارجحیت یافت و نتیجتاً این نقیصه نه تنها برطرف نگردید بلکه خود را در حیات سازمان تجدید تولید نمود. این سازمان دیگر سازمانی بمثابه مجموعه متجانس نظری نبود که عمل می‌کرد بلکه مجموعه‌ای از افرادی با دیدگاه‌های مختلف بود که همگی بر سر انجام عملیات مسلحانه به توافق رسیده بودند." از رهائی 36